Winiarnia u Lorenzo
 
Swoją miłość do wina Lorenzo nosił w sercu długo przed tym, zanim stał się właścicielem winiarni, a wszystko zaczęło się, kiedy był jeszcze małym chłopcem. W dzieciństwie Lorenzo uwielbiał przechadzać się gęsto porośniętymi krzewami winorośli alejami, które należały do jego ojca, Francessco. Był to człowiek majętny, posiadał własną winnicę oraz zabytkowy pałac, będący imponującym przykładem architektury renesansu, przekazywany z pokolenia na pokolenie, toteż Lorenzo miał się stać kiedyś spadkobiercą wielopokoleniowego dorobku rodzinnego. Niestety, los postanowił zadrwić z Lorenza i wystawić go na próbę. Gdy tylko chłopiec stał się pełnoletni, jego ojciec poważnie zachorował i wszystkie obowiązki pełnione dotychczas przez Francessco spoczęły na ramionach młodzieńca. Dotychczas, przez całe dzieciństwo Lorenzo pomagał ojcu, pracując wspólnie z innymi ludźmi w winnicy, nabywając doświadczenia, ucząc się odpowiedzialności oraz zaradności, dlatego nasz bohater posiadał podstawową wiedzę, aby samemu zająć się uprawą winorośli. Dbając o winnicę, chłopak jednocześnie opiekował się ojcem, który obserwował go z nieskrywaną dumą. Gdy Francessco wrócił do zdrowia, powiedział do swojego syna: „Lorenzo, widzę, jak wiele dla Ciebie znaczy uprawa winorośli… Chciałbym przekazać Ci kolejną wiedzę, która pozwoli Ci pójść o krok dalej...” W ciągu kilku lat Lorenzo, próbując i ucząc się na błędach pod okiem doświadczonego ojca, posiadł niezbędną wiedzę do samodzielnego przyrządzania wina. Wiedziony instynktem serca, nie zwlekał długo i zdecydował się otworzyć w rodzimej miejscowości, Florencji, w samym sercu Toskanii, swoją własną winiarnię…